Op woensdag 27 augustus 2025 vatte een belangrijke fase aan in de werken aan de Sint-Pieterskerk in Galmaarden. De spits voor de nieuwe kerktoren wordt er in gereedheid gebracht om het centrum van Galmaarden terug te doen pieken en zo de herkenbare uitstraling van het gebouw terug te brengen.
De classicistische Sint-Pieterskerk in Galmaarden is een beschermd monument sinds 1976. Ze werd op 12 mei 2008 bijna volledig verwoest door een brand. Een vuurpijl, die werd afgeschoten door foorkramers tijdens een kermis, belandde op het dak. Er bleef alleen een ruïne over. Slechts enkele muren en de sacristie stonden nog overeind. Ook het kerkmeubilair ging verloren. Enkel de 13e-eeuwse torenkern bleef bewaard.
Nieuwe ontmoetingsplek
Sinds 2016 is het gebouw in handen van de gemeente. In 2021 is er een definitief plan goedgekeurd om het kerkgebouw te herbestemmen tot een aantrekkelijke ontmoetingsplek. Er zal een ruime bibliotheek onderdak krijgen en er zal gezorgd worden voor meer vergroening en voor verbinding met het (culturele) centrum van de gemeente.
Schepen van Openbare Werken Ludo Persoons: "Er is nog geen exacte datum vastgelegd voor het plaatsen van de spits op de kerktoren, maar men mag rekenen dat dit zal plaatsvinden voor binnen 2 weken."
Classicistische Sint-Pieterskerk
De classicistische Sint-Pieterskerk is west-oost georiënteerd. Ze werd in 1772 verbouwd en vergroot door de abdij van Vorst. Enkel de torenkern uit de 13e eeuw en enkele elementen uit de 14e eeuw bleven toen bewaard. Een tweede vergroting gebeurde in 1910 in functie van de groter wordende parochie. In 1995 werd ze ten slotte geheel gerestaureerd.
Het voormalige kerkhof werd deels omgevormd tot parking en groenzone. De parkeerstrook werd aangelegd in 1985, wat samenviel met de volledige ruiming van het kerkhof.
Meubilair
Het binnenmeubilair van de kerk is volledig door de brand verloren. Het meubilair bestond onder andere uit beelden van de Heilige Petrus en de Heilige Paulus; altaren, koorlambrisering, biechtstoelen en preekstoel (1772) in rococostijl en een orgel uit 1877.
In de gevel is vandaag nog het wapenschild met bouwjaar 1771 te zien en de naam DMJ Debousie, de abdis van Vorst.
Slechts enkele 18de-eeuwse grafzerken afkomstig uit de kerk, ingemetseld in de gevel, en enkele neoclassicistische graftekens tegen de muur van de kerk, herinneren aan de vroegere aanwezigheid van een kerkhof.
Foto’s: ©Chris Noerens