Het Dokter Hemerijckx-comité slaagde erin om een van de bekendste theaterfiguren uit de streek te strikken voor hun jubileumconcert van zaterdag 10 oktober. Culturele duizendpoot Walter Evenepoel heeft zijn sporen verdiend als auteur, regisseur én acteur van grote producties. Voor ‘Spreekuur onder de boom’ verdiepte hij zich in het leven van de melaatsendokter en vatte zijn leven samen in een aangrijpende monoloog. Hij maakte er geen heiligenleven van, maar een ontroerende levensschets.
De auteur aan het woord over deze productie: "Een goed jaar geleden, kreeg ik de vriendelijke vraag van Wilfried Smesman of ik wou meewerken aan een voorstelling rond Dr. Frans Hemeryckx. Omdat ik als jonge knaap al was gefascineerd geraakt door ‘de melaatsendokter’ zoals we hem hier noemen, vergat ik mijn uitpuilende agenda en zei ik “ja”."
"De motivatie en de ernst waarmee het comité dit evenement op de sporen zette, sprak mij aan en al gauw kwam er een boeiend schema tot stand. Ik zou in een monoloog het leven van dokter Hemerijckx samenvatten in vijf episoden die zouden afgewisseld worden met gezongen interventies door Ninoofse koren en solisten."
"Ik ben toen letterlijk in het leven van Hemerijckx gedoken. De belangrijkste bron van informatie was uiteraard de onvolprezen biografie van Hilde Eynikel. Maar ik ploos ook alle andere publicaties uit die over hem waren verschenen. Zo kon ik mij een beeld vormen van het wel en wee dat de man had beleefd, maar tegelijk kreeg ik ook meer zicht op de persoonlijkheid van de beroemde arts.
"Ik leerde een man kennen van vlees en bloed, met zijn onwaarschijnlijk vele talenten, maar ook wel met de soms wat kleinere menselijke kantjes. Het probleem was, hoe je zo’n boordevol leven kunt vatten in een tekst van een goed half uur. Een opsomming maken van al zijn verwezenlijkingen zou het publiek niet echt boeien, bovendien staan al die feiten al lang mooi geboekstaafd in allerlei publicaties."
"Tijdens het bestuderen van de biografie, was mij wel opgevallen dat er een bijzondere relatie was tussen Frans en zijn jongere broer Karel, die missionaris was geworden.
Ze hadden veel gemeen, maar hadden over een aantal zaken toch een heel andere mening. Ik vermoed dat er soms wel eens pittige discussies moeten geweest zijn.
Plots had ik de sleutel voor mijn verhaal: ik zou een ontmoeting ensceneren waarbij Karel zijn broer komt bezoeken in het Leuvense ziekenhuis waar Frans werd opgenomen op het einde van zijn te korte leven."
"Dat gesprek is er zeker geweest, maar ik kan niet beweren dat de inhoud helemaal overeenkomt met wat de mensen op 10 oktober zullen te horen krijgen. Maar het gaf mij wel de gelegenheid een schets te maken van de mens achter deze uitzonderlijke persoonlijkheid."
"De prachtige muzikale interventies zullen de toeschouwers de gelegenheid bieden om de verschillende taferelen even te laten binnenkomen en dezelfde empathie te voelen die de schrijver voelde bij het schrijven van dit eerbetoon aan de erudiete wereldburger die tegelijk een goedlachse en nederige man was. Of zoals hij het enkele malen zelf heeft verwoord:“ik ben maar een simpel boerke uit Ninove”."
Tekst: Dr. Hemerijckx-comité