Arno Pirolo, fractieleider en gemeenteraadslid Vooruit Halle heeft bedenkingen bij het meerjarenplan, van de stad Halle, dat goed te keuren dat volgens het stadsbestuur richting, visie en ambitie zou moeten uitstralen. "Voor onze fractie roept dit document echter vooral heel veel vragen, bedenkingen en bezorgdheden op. Niet alleen over wat er in staat, maar ook over wat er opvallend niet in staat, en over hoe dit alles tot stand gekomen is."
Bestuursstijl en respect voor de gemeenteraad
"Laat mij beginnen bij de manier waarop dit meerjarenplan werd aangekondigd. Nog vóór de gemeenteraad fatsoenlijk geïnformeerd was, verschenen er al uitvoerige artikels in de pers. Grote krijtlijnen, investeringsbedragen en prioriteiten lagen al op straat. Dat is weinig respectvol tegenover de oppositie, maar vooral tegenover deze gemeenteraad als hoogste democratische orgaan van de stad. De gemeenteraad hoort geen napraatbarak te zijn van perslekken."
Mobiliteit: verkiezingsretoriek versus beleidsrealiteit
In de verkiezingscampagne zette de N-VA zwaar in op een zogenaamd nieuw mobiliteitsplan voor Halle. Dat was één van hun paradepaardjes. Vandaag stellen wij vast dat daar in het meerjarenplan bijzonder weinig van terug te vinden is.
Ja, er is aandacht voor veilige schoolroutes. Dat is goed, dat steunen wij, en dat mag ook gezegd worden. Maar verder blijft het oorverdovend stil. Geen duidelijke visie, geen structurele keuzes, geen nieuwe aanpak. Mobiliteit lijkt plots geen prioriteit meer te zijn, terwijl men daar tijdens de campagne nochtans zwaar op inzette.
Ook het parkeerbeleid blijft bijzonder vaag. Van het aangekondigde sterke parkeerbeleid blijft weinig meer over dan een hol begrip. En dan is er nog het compensatiesysteem voor Halse handelaars inzake parkeren, waar CD&V in haar verkiezingsprogramma zo’n grote fan en voorstander van was. Daarover vinden wij in het meerjarenplan helemaal niets terug.
Ruimtelijke ordening en bouwen: van pitbull naar chihuahua
In de vorige legislatuur voerde de N-VA vanuit de oppositie een bijzonder agressief discours over bouwen in Halle. Bouwstop, bouwwoede, te grote projecten die moesten worden tegengehouden. Men beet zich vast in dossiers als een pitbull.
Vandaag zien wij een totaal ander beeld. In het meerjarenplan wordt slechts 80.000 euro, gespreid over twee jaar, voorzien voor nieuwe ruimtelijke uitvoeringsplannen. Dat is bijzonder weinig, terwijl RUP’s nochtans het instrument bij uitstek zijn om open ruimte te beschermen en ongepaste of te grote projecten juridisch te kunnen bijsturen of tegenhouden.
De conclusie is dan ook onvermijdelijk: daar waar de N-VA zich vroeger als een pitbull vastbeet in bouwdossiers, zien we vandaag vooral een chihuahua aan de knoppen zitten. Van een koerswijziging in het beleid kunnen we alleszins niet spreken, wat des te opvallender is gezien de eerdere standpunten van de heren Swalens en Lindemans.
Wegenwerken en fietsinfrastructuur: totaal onrealistisch
De geplande investeringen in infrastructuur roepen ernstige vragen op over de haalbaarheid. Jaarlijks wordt ruim 710.000 euro voorzien voor fietsinfrastructuur. Daarbovenop komt jaarlijks 75.000 euro voor schoolroutes. En daarnaast wordt nog eens 2,8 miljoen euro per jaar ingeschreven voor wegenwerken.
Voor onze fractie is dit totaal niet realistisch. Niet qua timing, niet qua uitvoering en niet qua capaciteit. Dit zijn bedragen die mooi ogen op papier, maar waarvan wij ons ernstig afvragen of ze effectief gerealiseerd zullen worden. Het budget voorzien is één zaak, de stadsdiensten moeten het ook nog kunnen bolwerken.
Minder belastingen, maar geen duidelijk verhaal over compensatie
Het stadsbestuur schaft de drijfkrachtbelasting af en ook de terrasbelasting verdwijnt. Dat klinkt uiteraard goed, maar de vraag is eenvoudig: door wat wordt dit gecompenseerd?
Er wordt gesproken over een differentiatie van de opcentiemen. In de Basiliekstraat zou men bijvoorbeeld lagere opcentiemen kunnen voorzien om het handelscentrum aantrekkelijker te maken. Dat roept meteen de vraag op of men dit dan ook zal toepassen in sociaal kwetsbare buurten in Halle.
Daarnaast horen we dat de leegstandstaks eventueel herzien zal worden. Maar hoe dan precies? Wat is de concrete visie hierachter? Ook daarover blijft het meerjarenplan bijzonder vaag.
Aankoop van winkelpanden: theoretisch mooi, praktisch riskant
Het idee om winkelpanden aan te kopen en eventueel samen te voegen, is in theorie geen slecht idee. In de praktijk moeten die panden echter ook verhuurd geraken. Dat is allesbehalve gegarandeerd. Dit zijn grote investeringen met een onzeker rendement, en dat risico wordt in het meerjarenplan nauwelijks benoemd.
Veiligheid: hier zijn wij constructief
Laat mij duidelijk zijn: veiligheid mag gerust iets kosten. Wij steunen de uitbreiding van de politiecapaciteit en ook de bijkomende investeringen in het brandweerkorps. Dit zijn noodzakelijke investeringen en hier zal de meerderheid in ons altijd een constructieve partner vinden.
Wat we echter missen, zijn investeringen in preventie en buurtwerk, daarover lezen we niets. Nochtans gaan preventie en repressie hand in hand, en zonder het ene ondergraaft men op termijn het andere.
Sport: veel beton, weinig mensen
In de nieuwe sportsite wordt veel geïnvesteerd, zeker in 2029 en 2030. Toevallig net vlak voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Grote investeringen in gebouwen dus, maar investeringen in mensen blijven duidelijk achterwege. Hier komt nog eens bij dat het ver van zeker is dat het nieuwe sportcomplex betaald zal worden in de huidige legislatuur… Het zou wel eens goed kunnen dat de factuur hiervan doorgeschoven wordt naar de volgende legislatuur. Je zou kunnen zeggen: “zorgen voor morgen”, maar van verantwoord financieel beleid is in dit dossier dan alvast geen sprake.
Daarnaast blijven heel wat vragen open. Zal men de bestaande plannen volgen of komt er een volledig nieuw ontwerp? Is er rekening gehouden met de geldende nationale en internationale normen voor bepaalde disciplines? Wat gebeurt er met het oude sportcomplex? Wordt de piste van een parkeergebouw daar nog gevolgd?
Carnaval versus hockey: scheefgetrokken prioriteiten
Voor carnavalgroepen wordt 850.000 euro voorzien om een oplossing te zoeken voor het gebrek aan hangars. Dat is op zich positief. Maar concreet ligt er vandaag niets op tafel behalve een bedrag.
Tegelijk wordt ongeveer 1,8 miljoen euro voorzien voor het hockey-idee van schepen Busselot. Eén probleem: in Halle is er, voor zover wij weten, geen enkele actieve hockeyclub. 850.000 euro voor carnaval, het grootste volksfeest van Halle, en 1,8 miljoen euro voor een sport die hier niet beoefend wordt. Dat is volledig buiten proportie.
En hoe zit het met de subsidies voor de carnavalgroepen? Zou het geen idee zijn om een bedrag te voorzien om deze structureel te verhogen. Tenslotte is dat een gegeven waarvoor volgens mij draagvlak is bij alle carnavalsverenigingen.
Andere verenigingen in de kou
Dit geldt trouwens ook voor onze petanqueverenigingen, die een aanzienlijk aantal leden tellen en reeds geruime tijd vragende partij zijn voor overdekte petanque-infrastructuur. Die werd hen destijds ook plechtig beloofd door schepen Busselot. Waar komen zij terug in dit meerjarenplan? Zijn er overdekte banen voorzien bij de realisatie van het nieuwe sportcomplex of niet?
En dan is er nog Avenir Lembeek, waar er eveneens nood is aan nieuwe infrastructuur. De middelen hiervoor werden in de vorige legislatuur voorzien, maar in dit meerjarenplan is daar niets meer van terug te vinden.
Sociaal beleid: een schrijnend gebrek aan ambitie
Dat sociaal beleid geen prioriteit is voor dit stadsbestuur, wordt in dit meerjarenplan pijnlijk duidelijk. Schepen Hofmans mocht welgeteld drie lijnen schrijven in het bestuursakkoord, het is effectief bij die drie lijnen gebleven. We lezen niets over bijkomende doorgangswoningen, terwijl daar een tekort aan is. We lezen niets over starterswoningen en nog minder over sociale woningen, ondanks de lange wachtlijsten.
Ook over armoedebestrijding wordt met zo goed als geen woord gerept. Dit is bijzonder teleurstellend, zeker van een partij als CD&V die zich graag profileert als warme sociale gezinspartij. Profileren weliswaar, want in deze verdeling van prioriteiten is zo goed als geen warme en sociale inslag te bespeuren.
De poetsdienst met dienstencheques wordt afgeschaft en in de praktijk geprivatiseerd. De cliënten en de werknemers betalen hier de prijs voor de grootheidswaanzin van dit college dat de nadruk legt op prestigeprojecten. Dit alles ondanks de eerdere belofte van schepen Jeroen Hofmans dat er onder zijn bevoegdheid geen sprake zou zijn van privatiseringen.
Voor het woonzorgcentrum Zonnig Huis en de serviceflats in Centrum Van Koekenbeek een gelijkaardig verhaal: enkel geld voor het ontwikkelen van een visie. Concrete investeringen: 0,0. Dan stel ik mij de vraag: zet dit misschien ook de deur open voor privatiseringen?
Er wordt positief gesproken over de uitbreiding van de kinderopvang, en dat is ook broodnodig. Tegelijk lijkt het er echter sterk op dat de buitenschoolse kinderopvang fors wordt afgebouwd en zelfs in de uitverkoop gezet. Akkoord: de Vlaamse Regering verplicht gemeentebesturen om naar een aanbesteding te gaan, maar er is geen verplichting om dit te doen voor alle percelen. Waarom doet de stad dit dan wel voor alle percelen?
Nederlands al verbindende taal
Men wil investeren in Nederlands als verbindende taal, maar intussen werd het taalbad afgeschaft. Dat is op zijn minst contradictorisch te noemen.
En hoe zit het met het zogenaamde Vlaams straatbeeld? Hangen er nog niet genoeg Vlaamse leeuwen aan onze stadsgebouwen of worden Hallenaren binnenkort aangemoedigd om vlaggenmasten in hun voortuin te plaatsen? In plaats van de plant-een-boomactie, gaan we voor “plant-een-vlag”! Schepen Pletinckx zal ze dan nog gratis water komen geven, zo getuige zijn Facebookprofiel. Enfin alle gekheid op een stokje: het plan blijft vaag over hoe dit in de praktijk concreet in zijn werk zal gaan.
A8, participatie en adviesraden
Over de A8 lezen we amper iets, terwijl dit een heet hangijzer is waarbij heel wat mensen hun woning dreigen te verliezen. Het actiecomité gaf zelfs aan sterke vermoedens te hebben dat hun opmerkingen niet eens werden overgemaakt aan de juiste instanties. Het stadsbestuur steekt hier echter de kop in het zand en doet alsof er niets aan de hand is. In elk geval bleek participatie hier niet de grote doelstelling, zoals men ze in het meerjarenplan nochtans wel voorstelt.
Men spreekt in dit meerjarenplan over sterke adviesraden, maar de praktijk leert ons intussen dat inspraak vooral gewaardeerd wordt wanneer adviesraden zeggen wat het stadsbestuur graag hoort. Dat is uiteraard niet hoe participatie hoort te werken.
Open vragen over diverse dossiers
Hetzelfde geldt voor de waterbeleving langs het kanaal. Gaat het hier over een soort Saint-Tropez aan de Zenne voor zogenaamd talrijke bezitters van een jacht of plezierboot? Moet dit echt een prioriteit zijn voor het stadsbestuur? En moeten hiervoor jobs in de poetsdienst sneuvelen?
Ook over de infrastructuur voor het Rode Kruis blijft veel onduidelijk. Er wordt 150.000 euro voorzien, maar eind 2026 is het Rode Kruis weg op hun huidige locatie en er is geen enkel alternatief voorzien.
Financieel beleid en verantwoordelijk bestuur
Puur financieel stellen we vast dat er sprake is van een ruime autofinancieringsmarge, mede dankzij de inspanningen van het vorige stadsbestuur. Tegelijk zien we dat het huidige bestuur van plan is om meer naar het einde van de legislatuur toe zwaar te gaan lenen, ongetwijfeld om nog een aantal prestigeprojecten te kunnen realiseren vlak voor de volgende verkiezingen.
De vraag is of dit wel een verantwoorde en verstandige keuze is. Zou het niet beter zijn om de autofinancieringsmarge bewust wat kleiner te maken en een deel daarvan te gebruiken in plaats van te lenen? Lenen kost namelijk meer geld als je rekening houdt met de interesten.
Tot slot
Dit meerjarenplan is de weerspiegeling van een beleid waar wij het niet eens mee zijn. Ja, er zitten ook zaken in die wij goed vinden en die onze steun verdienen. Maar als geheel kunnen wij dit meerjarenplan niet goedkeuren. Niet uit koppigheid of oppositie om de oppositie, maar omdat dit plan keuzes maakt waar wij inhoudelijk niet achter staan en omdat het nalaat om sociale rechtvaardigheid, participatie en realisme centraal te stellen", aldus Arno Pirolo.
.