De geplande afschaffing van alle vaste jaarplaatsen op de camping van provinciaal domein De Gavers blijft voor beroering zorgen. Provincieraadslid Steven Van Liedekerke (Vlaams Belang) vraagt de Provincie Oost-Vlaanderen om de plannen opnieuw grondig te bekijken. Hij wil dat verschillende toekomstscenario’s onafhankelijk worden onderzocht, dat de huidige kampeerders daadwerkelijk inspraak krijgen en dat er een sociaal overgangsplan komt voor wie door de plannen wordt getroffen.
“Vernieuwing is nodig, maar je mag een bestaande gemeenschap niet zomaar uitwissen”
Het masterplan voor De Gavers voorziet in een grondige vernieuwing van het domein. Er moet meer ruimte komen voor water en natuur, de camping wordt grotendeels onthard en de provincie wil sterker inzetten op kortdurend toeristisch verblijf en nieuwe vormen van logies. Tegen 31 maart 2029 zouden alle huidige caravans moeten verdwijnen. Daarmee komt een einde aan de vaste jaarplaatsen op De Gavers.
Van Liedekerke zegt niet tegen vernieuwing te zijn. Wel vindt hij dat de beslissing om alle jaarplaatsen te schrappen te snel en zonder voldoende onderzoek naar alternatieven werd genomen.
“Het is merkwaardig dat de provincie vandaag nog niet weet hoeveel verblijfsplaatsen er na de herinrichting zullen overblijven, welke logiesvormen er precies komen, welke tarieven zullen gelden en hoeveel het hele project zal kosten. Over bijna alles moet nog verder worden gestudeerd, behalve over het verdwijnen van de jaarplaatsen. Die beslissing lijkt al vast te staan”, zegt hij.
“Dit gaat niet alleen over caravans”
De provincieraadslid trok deze week zelf naar De Gavers om met de getroffen kampeerders te praten. Hij maakte daar naar eigen zeggen bewust vijf uur tijd voor vrij en sprak met tientallen mensen. (Op de foto onder: provincieraadslid Steven Van Liedekerke met kampeerders Kim en Magda).
“Wat ik daar heb gehoord, heeft mij diep geraakt. Dit gaat niet alleen over caravans. Voor veel mensen is De Gavers hun tweede thuis geworden. Ik heb mensen van meer dan 80 jaar gesproken die hier al 47 jaar hun vrije tijd doorbrengen. Mensen die pas een caravan hebben gekocht en daar fors in hebben geïnvesteerd. Maar ook mensen met een beperking voor wie De Gavers een van de weinige plaatsen is waar ze op een betaalbare manier kunnen ontspannen. Voor hen is dit een drama.”
De vaste kampeerders hebben door de jaren heen een hechte gemeenschap opgebouwd. Er zijn vriendschappen ontstaan en tradities gegroeid. Voor sommigen vormt de camping een belangrijk sociaal netwerk dat veel verder gaat dan recreatie.
Van Liedekerke verwijst onder meer naar Roger en Magda, die de camping hun tweede thuis noemen en er samen met andere kampeerders zelfs oudejaarsavond vierden.
“De provincie spreekt in haar masterplan over betaalbare, toegankelijke en inclusieve recreatie. Tegelijkertijd dreigt net de verblijfsformule te verdwijnen die voor veel mensen nog betaalbaar en toegankelijk is. Je haalt dus niet alleen caravans weg, maar ook een gemeenschap.”
Investeringen die plots hun waarde verliezen
Volgens Van Liedekerke zijn er bovendien kampeerders die de voorbije maanden nog aanzienlijke investeringen deden aan hun verblijf.
Hij geeft het voorbeeld van Kim en Emmanuel. Emmanuel heeft een beperking en kreeg onlangs een elektrische rolstoel. Om de toegankelijkheid te verbeteren, lieten ze hun voortent voor duizenden euro’s aanpassen en voorzien van een stevigere vloer.
“Twee weken nadat die werken waren uitgevoerd, kregen ze te horen dat ze binnen drie jaar moeten vertrekken. Dat is de bittere realiteit waarmee sommige gezinnen vandaag worden geconfronteerd.”
Van Liedekerke vindt dat de huidige jaarkampeerders onvoldoende werden betrokken bij de fundamentele keuze om de jaarplaatsen volledig af te schaffen. Volgens hem staat dat haaks op het participatieve karakter dat de provincie naar voren schuift bij de opmaak van het masterplan.
“Opkopers bieden dumpingprijzen”
De onzekerheid zorgt volgens het provincieraadslid inmiddels ook voor ongewenste neveneffecten. Verschillende opkopers zouden hun kans zien en kampeerders benaderen om hun caravan en voorbouw tegen lage prijzen over te nemen.
“Het gaat zelfs zo ver dat mensen de kosten niet kunnen dragen om hun caravan te laten verplaatsen en hem dan maar gratis weggeven. Enkele dagen later zien ze hun oude caravan voor 8.000 euro te koop staan. Dat is bijzonder pijnlijk.”
Van Liedekerke pleit daarom voor duidelijke begeleiding en bescherming van de huidige gebruikers zolang er geen duidelijkheid is over hun toekomst.
Vijf scenario’s op tafel
In de provincieraad wil Van Liedekerke een voorstel tot beslissing indienen waarin hij vraagt om vijf mogelijke toekomstscenario’s gelijkwaardig te laten onderzoeken:
- de volledige afschaffing van de jaarplaatsen zoals voorzien in het huidige masterplan;
- het gedeeltelijk behoud van jaarplaatsen buiten de meest overstromingsgevoelige zones;
- een gefaseerde herinrichting, met tijdelijke of definitieve verplaatsing binnen het domein;
- een natuurlijk uitdoofscenario, waarbij plaatsen pas worden herbestemd wanneer gebruikers er vrijwillig afstand van doen;
- een gemengd model met toeristische plaatsen, seizoenplaatsen en een beperkt aantal vaste jaarplaatsen.
Voor elk scenario moeten volgens het voorstel onder meer de waterveiligheid, vergunningsmogelijkheden, investerings- en exploitatiekosten, toekomstige capaciteit, tarieven en sociale gevolgen worden onderzocht. Ook de impact op de lokale economie en de inkomsten voor Geraardsbergen moet worden meegenomen.
“Een scenario-onderzoek betekent niet dat noodzakelijke vernieuwing wordt tegengehouden. Integendeel. Het zorgt ervoor dat de provincie haar uiteindelijke keuze technisch, financieel én maatschappelijk kan onderbouwen. Vandaag weten we vooral wat er verdwijnt, maar nog nauwelijks wat ervoor in de plaats komt.”
Kampeerders moeten mee aan tafel
Van Liedekerke vraagt daarnaast de oprichting van een begeleidingsgroep met vertegenwoordigers van de provinciale diensten, de directie van De Gavers, het stadsbestuur van Geraardsbergen en de huidige jaarkampeerders. Ook deskundigen inzake waterbeheer, toegankelijkheid en sociaal toerisme zouden bij het overleg moeten worden betrokken.
Daarnaast moet er volgens hem een sociaal overgangskader komen voor de huidige gebruikers. Daarbij moet bijzondere aandacht gaan naar ouderen, personen met een beperking, eigenaars van aangepaste of moeilijk verplaatsbare caravans en mensen die recent nog grote investeringen hebben gedaan.
Dat overgangskader zou onder meer moeten voorzien in begeleiding bij het zoeken naar een betaalbare alternatieve standplaats, duidelijkheid over afbraak- en vervoerskosten, individuele oplossingen voor kwetsbare gebruikers en de mogelijkheid van een verlengde overgangstermijn.
Geen onomkeerbare beslissingen
In afwachting van het onderzoek vraagt Van Liedekerke dat de provincie het aantal bestaande jaarplaatsen niet verder afbouwt, tenzij dat om veiligheidsredenen strikt noodzakelijk is. Ook beslissingen die een gedeeltelijk behoud of een gefaseerde aanpak onmogelijk maken, moeten volgens hem worden vermeden.
De resultaten van het scenario-onderzoek en het sociaal overgangskader zouden uiterlijk 30 juni 2027 aan de provincieraad moeten worden voorgelegd.
“De provincie heeft uiteraard de verantwoordelijkheid om De Gavers veilig, duurzaam en toekomstgericht te beheren. Maar ze heeft ook een sociale verantwoordelijkheid tegenover mensen die hier soms al tientallen jaren verblijven. Vernieuwen kan en moet, maar dat moet gebeuren met respect voor de huidige gebruikers. Eerst alle redelijke alternatieven onderzoeken en de betrokken mensen ernstig horen: dat is geen onredelijke vraag, maar een kwestie van behoorlijk bestuur”, besluit Steven Van Liedekerke.