Op dinsdagavond 25 november was er voor de start van de gemeenteraad in Halle een ingetogen herdenking van geëngageerde burgers, met als doel blijvende aandacht te vragen voor het voortdurende geweld en menselijk leed in Palestina, ondanks het staakt-het-vuren.
Na maanden van luid protest rond de situatie in Palestina, kozen de deelnemers deze keer voor een andere toon. “Stil betekent niet zwijgen. Ook poëtische verstilling en beeldtaal kunnen een vorm van verzet zijn,” klonk het.
Tien kaders - gevonden in de kringloopwinkel - werden door vrijwilligers gedragen en elk kader droeg dezelfde oproep: “Ik trek de rode lijn.” De kaders verschillen in vorm en formaat, zoals ook mensen en verhalen verschillen, maar de rode lijn blijft dezelfde: een gedeelde morele grens tegen onrecht en ontmenselijking. De kaders vormden zo een stil en bescheiden symbool van solidariteit met het Palestijnse volk en in het streven naar een rechtvaardige vrede.
Ontroerend moment
Tijdens de samenkomst werden de tien haiku’s voorgedragen die de Halse dichteres Nicole Van Overstraeten (1946–2023) kort voor haar plotse overlijden schreef, tijdens de November Wereldmaand in 2023. Het waren haar laatste gedichten, geschreven vanuit engagement, protest en verontwaardiging over het menselijk leed in Gaza. De trage, heldere voordracht van Nicole Van Overstraeten haar woorden zorgde voor een sereen en ontroerend moment.
De herdenking sluit aan bij de nationale Palestina-beweging en vormt tegelijk een oproep om deel te nemen aan de Internationale Dag van solidariteit met het Palestijnse Volk op zaterdag 29 november, met workshops, gesprekken, getuigenissen en een lichtjestocht in Halle. “Deze herdenking, met haiku’s en kaders, is een subtiel signaal : poëzie kan een vorm van betekenisvol verzet en protest zijn en helpt de rode lijnen in ons leven zichtbaar te maken.”
INLEIDING Hilde Rooselaer (Mondiaal Halle)
BIJ HERDENKING NICOLE VAN OVERSTRAETEN - DINSDAG 25 NOVEMBER 2025
Vanavond zijn we hier aan het stadhuis van Halle voor een eenvoudige en bescheiden herdenking. Met één duidelijke boodschap. We laten die boodschap spreken door de woorden van een dichter. We lezen de 10 haiku’s voor Gaza, geschreven door Nicole Van Overstraeten. Nicole schreef deze gedichten begin november 2023, in volle November Wereldmaand 2023, enkele dagen voor haar plotse overlijden op 11 november. Het waren haar laatste woorden in dichtvorm. Ze schreef ze om geld in te zamelen voor humanitaire hulp, maar ook vanuit protest en verontwaardiging, om het onrecht te benoemen dat haar zo diep raakte. Nicole geloofde dat poëzie verzet is en dat woorden ertoe doen, dat ze kunnen aanklagen en verbinden. En precies dat willen we vanavond doen. We vragen aandacht voor de voortdurende schendingen van het staakt-het-vuren, voor het aanhoudende geweld en voor de verwoestende humanitaire situatie in Gaza. Vanavond doen we dat door de kracht van haar woorden stil te laten klinken aan het stadhuis. De tien verschillende en eenvoudige kaders — gevonden in de kringloopwinkel — vormen een stille installatie. Tien vormen, tien kaders, maar één rode lijn: een gedeelde morele grens tegen onrecht en ontmenselijking. Deze kaders resoneren met de tien haiku’s die vandaag zullen worden voorgelezen. Deze lokale herdenking sluit aan bij de manifestatie van zondag 16 november, en is tegelijk een oproep voor de Internationale Dag met het Palestijnse Volk op zaterdag 29 november. Dan is er in Halle een programma met workshops, gesprekken, getuigenissen en een lichtjestocht - in solidariteit met het Palestijnse volk en in het verlangen naar een rechtvaardige en duurzame vrede. Wanneer we straks de haiku’s lezen, doen we dat niet zozeer alleen ter nagedachtenis van Nicole, maar vooral omdat zij het menselijk leed dat zich blijft herhalen zo precies wist te raken. Haar woorden hebben niets aan kracht verloren. Ze zijn misschien wel betekenisvoller dan ooit. Op 24 november 2023 vond, tijdens de November Wereldmaand, haar herdenkingsplechtigheid plaats. Vandaag, precies twee jaar later, staan we hier om haar laatste gedichten opnieuw te laten klinken. Niet haar persoon staat centraal, maar haar engagement — haar woorden, die nog altijd spreken. Laat ons nu luisteren naar de 10 haiku’s — Na het bombardement.
Poëzie als verzet.
Poëzie als een getrokken rode lijn.
Poëzie als oproep tot menselijkheid.
Natasja Van Overstraeten, dochter van Nicole Van Overstraeten, toont het portret van haar moeder met in haar hand de 10 haiku's, haar laatste woorden in dichtvorm.
ingezonden foto's