Galmaarden haalt wederom volle eer op 644ste Pauwelviering - Pauwel Jonas en Kinderpauwel Ian beleven hun mooiste dag.
Op zondag 25 januari 2026, effectief dit jaar op de dag zelf van het feest van de Bekering van Sint-Paulus vond voor de 644ste keer de Pauwelviering plaats in Galmaarden op het gehucht Sint-Paulus. Het werd een groots dorpsfeest waar Pauwel Jonas Marcoux en Kinderpauwel Ian Depelseneer hun mooiste dag beleefden. Zoals ieder jaar werden jubilarissen geëerd, dit jaar waren er drie die in de bloemetjes werden gezet.
Het eeuwenoud folkloristisch dorpsfeest werd traditioneel gestart op zondagochtend met de Heilige Pauwelmis in de Sint-Pauluskapel, waar op het einde Pauwel Jonas, Kinderpauwel Ian en de pauwelbroodjes gezegend werden door pastoor Kris Meskens. Na het zingen van het Pauwellied verlieten ze de kapel en trokken ze richting de schuur van de Pauwelhoeve waar de receptie plaatsvond. Vervolgens gingen ze naar het Pauwellokaal café Bocadi voor het middagmaal.
De Pauwelstoet
Om 14u30 trok de stoet richting de Pauwelhoeve. De opstelling van de stoet:
- De Belleman - Pieter Belleman uit Geraardsbergen

- De Zes Boerkes : In tegenstelling met vier, stapten er deze keer zes geklede boerkes met vlag in de stoet. Naast de traditionele Belgische, Vlaamse, Europese, Galmaardse en Pajottegemse vlag, was er een vlag die het Sint- Paulusfeest symboliseert. Deze nieuwe vlag werd ontworpen door erGoeder Luc Cromphout. De vlaggen werden gedragen door zes oud Pauwels: Eddy De Borre (Pauwel 1986), Kurt Matthijs (Pauwel 2000), Jonathan De Mulder (Pauwel 2003), Dennis Suys (Pauwel 2013), Jenz Cools-De Borre (Pauwel 2016) en Joran De Borre (Pauwel 2023).

- Het mandje met de Pauwelbroodjes en de tarwe aren werd gedragen door de zes-jarigen Anna Wicheler, dochtertje van Ludwina Couck en Ken Wicheler, en Ralph Vandenneucker, zoontje van Philip en Dorien De Nayer, beiden uit Galmaarden.

- De jachthoornblazers : De Jachthoorngezellen van het Meerdaelwoud.




- Bord "Immaterieel Cultureel Erfgoed"


- Gemeentebestuur, oud-pauwels en genodigden met minister van Erfgoed Ben Weyts
- Kinder-pauwel Ian Depelseneer en zijn bende
- 't Paleken samen met de Pauwelgilde


- De Grote Pauwelbende: Pauwel Jonas droeg zijn sierhoed en was gezeten, bij strooien zadel, op zijn wit pauwelpaard waarvan de manen met bloemen en strikken, de staart met linten waren versierd door de Pauwelinnen. De Pauwel zelf was vreedzaam, dus, zonder sabel. De Apostels droegen witte broek en witte mouwen, houten sabels en allen op een paard want het was dit jaar terug een grote bende.



Ook stapte de bewoner Kris uit de Oude Pastorij in Tollembeek mee op in de stoet samen met de ere-genodigden. Hij mocht de voorbije zomer in een apotheose waarbij 8 bewoners het Pauwelgebeuren beleefden als Pauwel fungeren. Door zijn spetterend vertoon werd Kris op deze feestdag symbolisch omgord met een schouderlint met vermelding ere-Pauwel.

Pauwel Kris tijdens de apotheose van het Pauwelgebeuren (8 augusus 2025)
Aangekomen aan de Pauwelhoeve werden de grote Pauwelbende, Kinderpauwelbende, genodigden en een massa Pauwelvierders verwelkomd door Jan Couck, de eigenaar van de Pauwelhoeve. De presentatie lag in handen van Robrecht Geeroms van Pajottenland+ en er was ook een dankwoord door burgemeester Kris Poelaert en minister van Erfgoed Ben Weyts.

Het Gulden Pauwelboek
Voor de 36ste keer verwelkomde Ludwina Couck in haar eetkamer, de Pauwel, de Kinderpauwel en hun bendes, het schepencollege en vele aanwezigen en werd het Gulden Pauwelboek gehandtekend, het Pauwellied met de sabels in de hoogte, gezongen en zoals de traditie het wil, een glaasje jenever geschonken aan alle aanwezigen.
Uitreiking oorkonden jubilarissen
Eens terug naar buiten werden naar jaarlijkse traditie de oorkonden van de jubilarissen uitgereikt.
1976 -> 2026
Als eerste werd Patrick Dubois naar voren gevraagd. Hij was Pauwel in 1976, dus 50 jaar geleden. Hij werd Pauwel van een grote bende en was de laatste Pauwel die een kroon droeg. De Pauwelviering van 1976 was er ook één met veel sneeuw. Zowel de dagen ervoor als de dag zelf.
Pauwel Patrick Dubois en de Pauwelbende 1976
Tot 1976 was het de gewoonte dat de Pauwel van een grote bende gekroond werd en ridderkledij droeg. In samenspraak met de toenmalige Pauwelgilde, het gemeentebestuur en het intussen verdwenen Pauwelcomite werd besloten er vanaf 1981 geen onderscheid meer te maken tussen een Pauwel van een grote bende en een Pauwel van een kleine bende. De reden was voornamelijk omdat de Pauwelfiguur zoals we die al jaren, ja al bijna eeuwen kennen zo typisch is aan Galmaarden, ook al de traditionele hoed nergens anders te zien is.
Anekdote
Een anekdote, ooit werd aan de hoedenmaakster Marleen Deblander gevraagd om een Pauwelhoed te maken voor Waregem koerse maar dit werd meteen door de organisatie rond de Pauwelviering verworpen. Alleen de Pauwel mag deze hoed dragen. Ondertussen is Marleen reeds aan haar meer dan 50ste creatie toe.
Pauwelhoedenmaakster Marleen Deblander
2001 -> 2026
Precies 25 jaar geleden werd de titel van Pauwel weggegeven aan Frederik Depelseneer, Een kinderdroom die uitkwam, maar voor de familie ook een emotioneel moment en terugdenken aan broer en zoon Christophe, die Pauwel was in 1988 en in dit zelfde jaar bij een tragisch auto-ongeval het leven verloor. Frederik is trouwens vader van de huidige kinderpauwel Ian.
Foto's: Pauwel Frederik Depelseneer (2001) tijdens zijn zaterdaagse Pauweltoer en wijlen Christophe Depelseneer
Tenslotte Nico Vander Putten, hij was kinderpauwel in 2001 en dus 25.jaar kinderpauwel.
Kinderpauwel Nico Vanderputten (2001) tussen zijn ouders en zijn zus Lenka
Wat Frederik en Nico betreft, zijn ze allebei kinderpauwel en later grote Pauwel geweest. De jeugdwerking werkt dus.
Kinderpauwel Nico en Pauwel Frederik (2001)
Nog een triest verhaal
Aan de Pauwelviering van 2001 is er ook een triest verhaal verbonden. Lokaalhouder Herman Coppens van café Sint-Paulus waar de feestelijkheden doorgingen maar al geruime tijd ziek was, overleed tijdens de avond van de Pauwelviering. Dit was een anticlimax voor de viering. (Bijgevoegde beelden zijn eigenaar van zoon Sven Coppens die alsook de toelating gaf deze te publiceren)
Terwijl de oorkonden van de jubilarissen werden uitgereikt werd ook op de binnenkoer van de Pauwelhoeve het Pauwelpaard het stropeerd opgelegd en het meel bestrooid. Ludwina Couck bestrooide eerst de hoofdjes van de Kinderpauwelbende met bloem en daarna kwam de grote Pauwelbende aan de beurt. Elke apostel riep zijn naam en familienaam. Vervolgens namen de Pauwel en Kinderpauwel plaats op hun paard en deden hun traditionele toertjes op de binnenkoer van de Pauwelhoeve. De Kinderpauwel strooide er eerst met snoepjes waarna de Pauwel pauwelbroodjes in de menigte zaaide.
Richting de Paulusbron
Van daaruit vertrok de grote pauwelbende richting de Sint-Paulusbron, terwijl het kapelleklokje almaardoor weerklonk om ze te verwelkomen. Blijvend zaaien reed hij over de velden naar de H. Paulusbron (ook wel den Borre genoemd) aan het Raspaillebos waar het drenken van het paard in de bron, Pauwelbroodjes toevoegen, vreugdeschoten afvuren en beurtelings muziek van de jachthoornblazers en de fanfare plaatsvonden.
Aan de kapel werd door de Kinderpauwelbende de eerste strofe van het Pauwellied gezongen, de Kinderpauwel Ian reed rond de kapel en zaaide er zijn Pauwelcaramellen waaronder de gouden, de zilveren en de bronzen caramel. De gelukkige vinders maakten zich bekend in de Pauwelkapel waar ze ‘s avonds rond 18u30 werden uitgenodigd op het feestadres om hun prijs op te halen. Het Gouden snoepje werd gevonden door Annelore Ruyskensveld uit Galmaarden, het Zilver snoepje kwam in de handen van Tine Merckx ook uit Galmaarden. Het Bronzen snoepje kwam te voorschijn uit de handen van Nona Vander Putten uit Waarbeke.
Vervolgens las Pauwel Jonas het tweede deel van de Pauwelkeure en zongen ze allen de vijf strofen van het Pauwellied …”met zijnen schonen zijden hoed!” (alweer de sabels omhoog en gericht naar de Pauwelhoed). De Pauwel werpte de gewijde Pauwelbroodjes uit boven de menigte, ook het gouden, het zilveren en het bronzen pauwelbroodje. De gelukkige vinders werden ook uitgenodigd aan het feestadres. Het Gouden broodje werd gevonden door Nolan Schepers uit Galmaarden, het Zilveren broodje door Senne Letouche en het Bronzen broodje door Lucas Godelie uit Idegem.
Na het zaaien en de drie rondes rond de kapel te hebben afgelegd, gaven de Kinderpauwel en de Pauwel de burgemeestersjerp terug aan de burgemeester.
Op zaterdag 31 januari 2026 wordt deze prachtige traditie afgesloten met de laatste in de reeks Pauwelgebruiken nl. de dag van de Rekeninge.
Galmaarden haalt ieder jaar volle eer van zijn aloude traditie.
Geniet van 117 foto's in het album - veel kijkplezier!
Foto’s en video: ©Chris Noerens
Ook dank aan erGoed Galmaarden-Tollembeek-Vollezele voor de archiefbeelden.